ES + EN
Listen
62
The Great Gatsby
Chapter 3, Page 13
"Soy
Gatsby,"
dijo
de
repente.
"¡Qué!"
dije.
"Oh,
lo
siento."
"Pensé
que
lo
sabías,
viejo
deporte.
No
soy
un
anfitrión
muy
bueno."
Sonrió
de
una
manera
que
te
hacía
sentir
bien.
Era
una
sonrisa
rara
que
te
hacía
sentir
importante.
Parecía
mirar
al
mundo
entero
y
luego
solo
a
ti,
haciéndote
sentir
especial.
Te
entendía
tanto
como
querías,
creía
en
ti
como
esperabas,
y
te
hacía
sentir
genial.
Luego
desaparecía,
y
veía
a
un
hombre
joven,
un
poco
mayor
de
treinta,
que
hablaba
muy
cuidadosamente.
Antes
de
decir
su
nombre,
sentí
que
elegía
sus
palabras
con
cuidado.
Justo
entonces,
un
mayordomo
llegó
para
decirle
al
Sr.
Gatsby
que
Chicago
estaba
llamando.
Se
excusó
con
una
pequeña
reverencia
para
nosotros.
"Si
necesitas
algo,
solo
pide,
viejo
deporte,"
dijo.
"Disculpa.
Me
uniré
a
ustedes
después."
||
||
The Great Gatsby — A2 Spanish | Cuentana