ES + EN
Listen
273
The Great Gatsby
Chapter 9, Page 27
"Tom,"
pregunté,
"¿qué
le
dijiste
a
Wilson
esa
tarde?"
Él
me
miró.
No
dijo
nada.
Sabía
que
tenía
razón
sobre
esas
horas
perdidas.
Empecé
a
caminar,
pero
él
agarró
mi
brazo.
"Le
dije
la
verdad,"
dijo.
"Vino
a
la
puerta.
Estábamos
listos
para
irnos.
Dije
que
no
estábamos.
Intentó
subir
las
escaleras.
Estaba
loco.
Podría
matarme
si
no
le
decía
quién
poseía
el
auto.
Su
mano
estaba
en
un
arma
en
su
bolsillo.
Estaba
en
la
casa—"
Se
detuvo
y
se
veía
enojado.
"¿Y
qué
si
le
dije?
Ese
hombre
lo
merecía.
Te
engañó
como
engañó
a
Daisy.
Era
malo.
Golpeó
a
Myrtle
con
su
auto.
No
se
detuvo."
No
pude
decir
nada.
No
era
verdad.
"Y
yo
también
sufrí—mira,
cuando
abandoné
ese
apartamento,
vi
esa
caja
de
galletas
de
perro.
Me
senté
y
lloré
como
un
bebé.
Fue
tan
malo—"
No
pude
perdonarlo.
No
me
gustaba.
Pero
vi
que
pensaba
que
tenía
razón.
Todo
fue
sin
cuidado
y
desordenado.
Tom
y
Daisy
fueron
personas
sin
cuidado.
Rompieron
cosas
y
personas.
Luego
volvieron
a
su
dinero.
Dejaron
que
otros
limpiaran
su
desorden.
||
||
The Great Gatsby — A1 Spanish | Cuentana