ES + EN
Listen
134
The Great Gatsby
Chapter 5, Page 27
Mientras
miraba,
se
ajustó
un
poco.
Sostuvo
su
mano,
y
cuando
ella
susurró
algo
en
su
oído,
se
giró
hacia
ella
con
emoción.
Creo
que
su
voz
lo
sostuvo
más,
con
su
tono
cálido
y
cambiante,
porque
no
podía
ser
demasiado
soñado—era
como
una
canción
eterna.
Me
habían
olvidado,
pero
Daisy
miró
hacia
arriba
y
extendió
su
mano.
Gatsby
pareció
no
reconocerme
más.
Miré
nuevamente,
y
ellos
miraron
hacia
atrás,
profundamente
absorbidos
en
su
propio
mundo.
Luego
salí
de
la
habitación,
caminé
por
los
escalones
de
mármol
hacia
la
lluvia,
dejándolos
juntos.
||
||
The Great Gatsby — B1 Spanish | Cuentana